Holandia Zabytki


Amsterdam

Amsterdam, ze swoją mnogością kanałów, kafejek i muzeów, jest w stanie zagwarantować każdemu gościowi niezapomniane wrażenia. Kanały dzielą miasto na około 90 wysp, połaczonych ze sobą siecią 400 mostów.

Miasto zostało założone w XIII wieku nad rzeką Amstel, a złoty okres jego rozwoju przypadł na XVII w., kiedy Amsterdam stał się handlową stolicą północnej Europy.

To niezwykłe miasto udanie łączy w sobie historię i nowoczesność. Jest w stanie sprostać gustom każdego turysty.

Osoby szukające strawy kulturowej znajdą w Amsterdamie wielką liczbę muzeów, na czele z Rijksmuseum, gdzie można podziwiać dzieła m.in. Rembrandta, czy też Muzeum Van Gogha.

Fani kafejek, restauracji lub pubów z muzyką na żywo i nocnego życia również bez trudu znajdą dla siebie odpowiedni lokal – wybór jest bardzo duży.


Haarlem

Haarlem – zabytkowe miasto w płn.-zach. Holandii na zachód od Amsterdamu, położone nad rzeką Spaarne. Jego historia sięga ponad 750 lat. Dawna stolica hrabstwa Holandii; Stolica prowincji Noord-Holland (Holandia Północna). Liczba mieszkańców ok. 148 tys. (2001).

Haarlem słynie z wielu interesujących muzeów, a także wspaniałych budowli, jak chociażby Katedra St. Bavo, ratusz (XVII w.), czy też Vleeshal (“targ mięsny”). Liczne biblioteki, muzea (m.in. dzieł Fransa Halsa), galerie sztuki; zespół zabytkowy skupiony wokół Groote Markt: kościoły Groote Kerk (XIVXVI w., dawny St. Bavo) i Nieuwe Kerk (XVII w.), Dom Wagi Miejskiej (1598), hale rzeźnicze (1602-1603), liczne kamienice mieszczańskie (XVI-XVIII w.).

Ośrodek handlu cebulkami tulipanów. Przemysł włókienniczy, maszynowy, chemiczny. Muzeum Fransa Halsa (1581/85-1666) (Frans Halsmuseum), który działał i zmarł tutaj. Siedziba diecezji rzymskokatolickiej od 1853.

W mieście znajduje się stacja kolejowa Haarlem.


Zwolle

Zwolle to miasto w północno-wschodniej Holandii, nad rzeką IJssel, w pobliżu jej ujścia do zbiornika IJsselmeer, ośrodek administracyjny prowincji Overijssel. Około 99 tys. mieszkańców.

W mieście znajduje się stacja kolejowa Zwolle.


Onze Lieve Vrouwe Basiliek

Kolejny z głównych kościołów Maastricht, Onze Lieve Vrouwe Basiliek (bazylika Najświętszej Marii Panny), wznosi się na małym ocienionym placu, w lecie pełnym kawiarnianych stolików. Świątynia stoi na południe od Vrijthof, a dochodzi do niej Bredestraat. Na zachodniej fasadzie ze względów obronnych zrobiono tylko dwie wąskie szczeliny okienne.

Wzniesiona ok. 1000 r., w porównaniu z jasnymi wnętrzami protestanckich kościołów na północy kraju czy z kościołem św. Serwacego, mroczna bazylika bardziej skłania do kontemplacji i modlitwy. Gotyckie sklepienie nawy głównej opiera się na niższej konstrukcji romańskiej. Otoczony galeriami chór z wysokim sklepieniem jest arcydziełem proporcji (kapitele wspaniale ozdobiono scenami starotestamentowymi).

Z nawy północnej wchodzi się do skarbca. Wśród przedmiotów sakralnych, relikwiarzy i szat liturgicznych wyróżnia się dalmatyka św. Lamberta, świątobliwego biskupa Maastricht, który został zamordowany w Liege w 705 r., ponieważ potępił lokalnego możnowładcę za grzech cudzołóstwa. Do kościoła wchodzi się przez boczną kapliczkę – stoi tam otoczona czcią figura Stella Mare, od wieków cel pielgrzymek wiernych.


Targi kwiatowe

Żaden targ nie jest prawdziwym targiem bez barwnego straganu, uginającego się od kwiatów – pięknych, świeżych i niedrogich. Mężczyzna czy kobieta z ogromnym bukietem pod pachą to dość powszedni widok w Holandii. Warto wybrać się tutaj i odwiedzić jeden z targów kwiatowych.

AMSTERDAM
Najbardziej znany targ kwiatowy; usytuowany na kanale Singel, pomiędzy ulicami Koningsplein i Vijzelstraat; otwarty od poniedziałku do piątku w godz. 9:30 – 17:30, w soboty 9:30 – 17.00.

DELFT
Wzdłuż kanału Gracht, w okolicy nabrzeża Hyppolytusbuurt, w czwartek 9:00 – 17.00

UTRECHT
Wzdłuż kanału Oudegracht, w sobotę 8:00 – 17.00, a także w Janskerkhof, w sobotę 7:00 – 17.00.


Rotterdam

Rotterdam leży pośrodku labiryntu rzek i sztucznych szlaków wodnych tworzących podwójne ujście Renu (Rijn) i Mozy (Maas). Miasto dość szybko zostało odbudowane ze zniszczeń w czasie II wojny światowej, a także w dziedzinie kultury błyszczy pierwszorzędnymi atrakcjami.

Port zaczął odgrywać ważną rolę już w XIV w., a od czasu utworzenia Republiki Zjednoczonych Prowincji Niderlandów Rotterdam dzielił dole i niedole kraju jako jeden z najważniejszych ośrodków miejskich. W XIX w. miasto straciło na znaczeniu, zaskoczone przemysłową ekspansją Zagłębia Ruhry, wchodzeniem w użycie w żegludze coraz większych statków i zwiększającym się zamuleniem Mozy. W latach 1866–1872 udało się przekopać kanał żeglugowy Nieuwe Waterweg i powróciła pomyślna koniunktura utrzymująca się do dziś.

Ciężkie chwile przeżywał Rotterdam w okresie II wojny światowej. W 1940 r. Niemcy zbombardowali śródmieście, cztery lata później, już wycofując się, zniszczyli znaczną część portu, a póki trwała okupacja, miasto nękały naloty aliantów. Po wojnie port szybko odbudowano.

Kiedy jednak na morzach pojawiły się gigantyczne kontenerowce i tankowce, których nie dało się obsługiwać w rotterdamskim porcie, gdyż urządzenia portowe były już przestarzałe, rotterdamczycy postanowili zbudować całkiem nowy port dla statków dalekomorskich. 25 km na zachód od starego miasta, przy samym ujściu połączonych rzek do otwartego Morza Północnego powstał Europoort, ukończony w

1968 r. Zawijają tam nawet największe statki, co pozwala Rotterdamowi utrzymywać pozycję największego portu świata, przeładowującego rocznie ok. 350 milionów ton towarów. Ponad połowa dóbr sprowadzanych do Europy drogą morską z innych kontynentów przechodzi przez Rotterdam.

Z podobnym zapałem i rozmachem władze miejskie zaplanowały odbudowę zrujnowanego centrum. Nie było powrotu do dawnych ciasnych uliczek i ceglanych domków – zastąpiono je formami zupełnie nowymi i ultranowoczesnymi: ekstrawagancką dżunglą wysokościowców ze szkła i betonu, z rozległymi przestrzeniami pozostawionymi ruchowi pieszemu. Obecnie, po kilkudziesięciu latach, gdy projekt został na dobre doprowadzony do końca, widać, że niektóre jego elementy, jak kubiczne domy mieszkalne (kubuswoningen) w dzielnicy Blaak, znakomicie sprawdziły się w praktyce.


Ważne informacje dla podróżnych z Polski

W Niderlandach zniesiono obowiązek wizowy dla obywateli polskich przy przejazdach tranzytowych oraz na pobyt turystyczny, służbowy lub prywatny (odwiedziny) nie dłuższy niż 90 dni. W przypadku przyjazdów w innych celach istnieje obowiązek posiadania wizy. Obywatele polscy, którzy zamierzają przebywać w Niderlandach dłużej niż trzy miesiące, powinni złożyć podanie o zezwolenie na pobyt – Vergunning Tot Verblijf (VTV). Zezwolenie na pobyt może być wydane w przypadku, kiedy obywatel polski posiada zezwolenie na pobyt tymczasowy (MVV). O zezwolenie to (MVV) można starać się wyłącznie w Ambasadzie lub Konsulacie Królestwa Niderlandów w Polsce. Obywatel, który złożył podanie o zezwolenie na pobyt tymczasowy, nie może przebywać w Niderlandach podczas załatwiania jego sprawy. Oznacza to, że nie przysługuje mu prawo na pobyt bezwizowy, gdyż zgłosił zamiar pobytu przez okres dłuższy niż trzy miesiące.

Osoby zamierzające podjąć pracę muszą posiadać przy wjeździe do tego kraju wizę z prawem do pracy, którą uzyskuje się w urzędzie konsularnym Królestwa Niderlandów w Polsce. Wizy nie można uzyskać na granicy. Przy wjeździe ważność paszportu musi przekraczać o trzy miesiące okres zamierzonego pobytu.

Podróżując do Niderlandów środkami komunikacji publicznej należy mieć bilet powrotny lub kwotę pieniędzy wystarczającą na jego zakup. Zamiast biletu powrotnego lub pieniędzy na jego zakup można mieć potwierdzone notarialnie oświadczenie osoby, posiadającej obywatelstwo niderlandzkie lub zezwolenie na stały pobyt w Niderlandach, z zapewnieniem, że pokryje ona koszty utrzymania podróżnego w czasie jego pobytu w tym kraju. Gwarancji może udzielić tylko osoba mająca stałą pracę. Podróżny jest zobowiązany posiadać kwotę wystarczającą na pokrycie kosztów pobytu w zadeklarowanym przez siebie okresie. Zamiast pieniędzy można przedstawić wspomniane powyżej oświadczenie.

Cudzoziemcy podlegają obowiązkowi meldunkowemu. W ruchu bezwizowym obowiązku tego należy dopełnić w nieprzekraczalnym terminie trzech dni od daty wjazdu do kraju. Niedopilnowanie tego obowiązku grozi wydaleniem z kraju. Meldowaniem cudzoziemców zajmują się oddziały ds. cudzoziemców policji regionalnej (tzw. Vreemdelingenpolitie). Zgłaszając się na policji należy przedłożyć ważny paszport, podać adres pobytu oraz ewentualnie udzielić, na życzenie urzędnika, informacji o posiadanej kwocie pieniędzy, na podstawie której policja może określić dopuszczalny okres pobytu cudzoziemca w Niderlandach.

Nie jest wymagane międzynarodowe prawo jazdy. Wystarczy posiadać prawo jazdy wydane w Polsce. Przy dłuższych pobytach w Niderlandach, po upływie sześciu miesięcy od daty wpisu do rejestru mieszkańców lokalnej gminy, posługiwanie się polskim prawem jazdy jest niemożliwe. Należy wtedy ubiegać się o niderlandzkie prawo jazdy, co wymaga zdania odpowiedniego egzaminu.

Korzystanie z dróg publicznych i autostrad w Niderlandach jest bezpłatne. Maksymalna prędkość na autostradach wynosi 120 km/godz. Przestrzeganie ograniczeń prędkości jest skrupulatnie kontrolowane przez policję. Przekroczenie dozwolonej prędkości o więcej niż 50 km/godz. grozi skonfiskowaniem samochodu, odebraniem prawa jazdy i oddaniem sprawy do sądu.

Parkowanie w miastach jest odpłatne w określonych godzinach. Służby kontrolujące opłaty parkingowe są bardzo operatywne.

Nie ma obowiązku posiadania ubezpieczeń osobowych. Ściśle egzekwowane jest natomiast posiadanie ubezpieczeń komunikacyjnych. Polacy przyjeżdżający samochodami muszą bezwzględnie posiadać tzw. zieloną kartę. Polisy polskich towarzystw ubezpieczeniowych są uznawane. Wykupując polisę należy zadbać o uzyskanie aktualnych adresów odpowiednich agentów ubezpieczeniowych i komisarzy awaryjnych w Niderlandach.

Nie istnieją zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne. Nie wymaga się szczepień ochronnych. System opieki zdrowotnej jest dobrze rozwinięty. Wszystkie usługi lekarskie i pie-lęgniarskie są w pełni płatne. Zaleca się posiadanie polisy ubezpieczeniowej zapewniającej pokrycie kosztów leczenia w czasie pobytu za granicą.
Zagrożenie przestępczością nie jest większe niż w innych państwach europejskich. Zdarzają się kradzieże kieszonkowe. Szczególną ostrożność należy zachować w Amsterdamie oraz innych dużych miastach, głównie na dworcach, w czasie podróży środkami komunikacji publicznej, na ulicach oraz w sklepach.

W Niderlandach całkowicie zabronione jest posiadanie hard drugs (tzw. twardych narkotyków). Za posiadanie od jednej do dwóch tabletek tychże narkotyków grozi kara do czterech lat pozbawienia wolności, a w przypadku stwierdzenia handlu twardymi narkotykami kara pozbawienia wolności od ośmiu do 12 lat.

Natomiast dozwolone jest posiadanie tzw. soft drugs (miękkich narkotyków), ale tylko do własnego użytku, tj. od jednej do dwóch tabletek. W przypadku posiadania większej ilości miękkich narkotyków grozi kara pozbawienia wolności do lat dwóch. W przypadku stwierdzenia handlu miękkimi narkotykami grozi kara pozbawienia wolności do lat czterech. Nie ma ograniczeń w podróżowaniu po kraju. Wwóz i wywóz pieniędzy jest swobodny. Szeroko dostępne są bankomaty. Przewóz rzadkich okazów flory i fauny jest obwarowany ścisłymi ograniczeniami lub zakazami. Ich zakres i warunki określa konwencja waszyngtońska CITES z 3 marca 1973 r., której Polska jest również stroną. Przewożący takie okazy flory i fauny musi bezwzględnie uzyskać certyfikat CITES, wystawiony przez władze kraju, z którego je wywozi.


Holandia (Królestwo Niderlandów)

Holandia (Królestwo Niderlandów) to monarchia konstytucyjna z systemem parlamentarnym.
Stolicą kraju jest Amsterdam; rząd ma siedzibę w Hadze. Holandia zajmuje obszar 42 tys. km kw. Najwyższe wzniesienie wynosi 321 m n.p.m., a najniższy punkt położony jest 6,5 m p.p.m.
Po II wojnie światowej Holandia stała się jednym z bogatszych krajów europejskich, m.in. dzięki wznowieniu wydobycia ropy i gazu. Co więcej, według sondaży światowych organizacji statystycznych, Holendrzy są jednymi z najszczęśliwszych ludzi w Europie, przywiązującymi dużą wagę do piękna i estetyki. Jeżeli będziecie Państwo w Holandii dłużej, proszę przyjrzeć się oknom w domach holenderskich, obejściom, trawniczkom. Wszystko lśni czystością, na każdym kroku widać rękę troskliwego gospodarza. Przyjemnie spacerować po takich miastach.
W holenderskich muzeach możemy podziwiać dzieła dawnych mistrzów, jak np.Van Gogh, Dürer, Van Dayck. Możemy też w Madurodamie zobaczyć Holandię w miniaturze lub w Lisse podziwiać największe ogrody świata – Kaukenhoff.
Holandię zwiedzajmy nie tylko samochodem. Warto przesiąść się na rower, który jest popularnym środkiem transportu, tym bardziej, że sieć ścieżek rowerowych pokrywa cały kraj.


Haga

Haga (niderl. Den Haag, dawna nazwa oficjalna: ‘s-Gravenhage), miasto w zachodniej Holandii nad Morzem Północnym. Haga pełni funkcję stolicy administracyjnej Holandii, natomiast stolicą konstytucyjną jest Amsterdam. Haga jest także największym miastem i stolicą prowincji Holandia Południowa (Zuid Holland)Założenie Hagi miało miejsce w XIV wieku. Początkowo była to osada obok zamku myśliwskiego hrabiów Holandii. Siedziba królewska zwana jest ‘s-Gravenhage, co oznacza “leśna polana hrabiego”, nazwa pochodzi z XIII wieku, gdy hrabiowie niderlandzcy posiadali w tym miejscu pałac myśliwski w wiosce o nazwie Haghe. Ok. 1248 roku Wilhelm II postawił tam zamek, który stopniowo został rozbudowany. Od końca XVI wieku Haga była siedzibą Stanów Generalnych i władz administracyjnych Republiki Zjednoczonych Prowincji Niderlandów. Prawa miejskie od roku 1806 nadane przez Ludwika Bonaparte. Od 1815 siedziba dworu królewskiego, rządu i parlamentu i Europolu.

Haga stała się centrum o randze międzynarodowej, znajdują się w niej między innymi siedziby Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, Międzynarodowego Instytutu Statystycznego, Międzynarodowego Centrum Prasowego.